Het werk kan abstract genoemd worden, maar het uitgangspunt is veelal organisch. Bij de meeste bronsplastieken staat de menselijke figuur centraal; bij uitgevoerde opdrachten is vaak sprake van abstracte, aan de natuur ontleende vormen in brons, steen en/of kunststof.

Zowel in thematiek als in vormgeving is een duidelijke ontwikkeling zichtbaar. Er zijn periodes waarin het werk expressief en uitbundig is; er zijn ook tijden waarin de beelden worden gekenmerkt door ingetogenheid en bescherming. Het laatste werk toont vitaliteit, maar ook breekbaarheid.

Tot 1990 als stafdocent verbonden aan de beeldhouwafdeling van de Stadsacademie in Maastricht.